Sinterklaasnostalgie

Wekenlang keek je uit naar dat speciale moment. Even van tevoren volgde je het Sinterklaasjournaal al dagelijks en wat was dat spannend! Er was altijd wel iets aan de hand met de stoomboot, de pieten of de pakjes. En dan was de grote dag aangebroken: Sinterklaas en de pieten kwamen naar Nederland. Het was nog steeds niet helemaal zeker of alles wel door kon gaan, want ja.. Amerigo, het trouwe paard van de Sint, was niet aanwezig op de stoomboot, de cadeautjes waren spoorloos verdwenen of de pieten konden dit jaar echt niet in het grote pietenhuis terecht. Met klamme handjes zat je voor de buis. Zou het wel doorgaan dit jaar? Gelukkig kwam het altijd goed en kon je weer opgelucht ademhalen.

Maar daar was het volgende spannende moment alweer. Je werd ’s ochtends veel te vroeg wakker. Het hele huis was nog doodstil, maar jij stond al op om stiekem even te kijken of Sinterklaas wel iets in je schoen had gestopt vannacht. Je had namelijk zo’n mooie tekening gemaakt, een liedje gezongen en ook nog een wortel voor het paard in je schoen gestopt. Gelukkig, de pieten hadden jouw huis niet overgeslagen! Super blij was je met de pepernoten in je schoen en Sinterklaas was het gespreksonderwerp van de dag.

Eindelijk was het 5 december: pakjesavond! Stiekem was je toch wel een beetje zenuwachtig of de pieten jouw zorgvuldig samengestelde verlanglijstje – ongeveer het halve reclameboekje van de speelgoedwinkel – wel aan Sinterklaas hadden gegeven. Van je ouders zou je die coole racebaan of dat mooie poppenhuis natuurlijk nóóit krijgen. Maar zoals ieder jaar lieten Sint en zijn pieten jouw grootste wens weer in vervulling gaan!

Toen je ouder werd, kwam je er achter dat Sinterklaas helemaal niet bestond en dat de pieten ook maar gewone mensen waren. Het Sinterklaasfeest bestond ineens uit lootjes trekken, het knutselen van een surprise en gedichtjes voorlezen of er werd zelfs helemaal geen Sinterklaas meer gevierd. Stiekem wilde je liever weer in Sinterklaas geloven, maar helaas, dat is toch echt iets voor kleine kinderen.

En toen was daar ineens die discussie over zwarte piet. Mochten die pieten eigenlijk wel zwart zijn? En zo nee, hoe moesten ze er dan uit zien? Werd het niet eens tijd dat Sinterklaas een beetje met zijn tijd meeging door bijvoorbeeld zijn grote boek in te ruilen voor een iPad? Daar heeft iedereen zijn eigen ideeën over. Sommigen delen deze mening graag met anderen, met als resultaat dat Sinterklaas – of beter gezegd (zwarte) piet – weer het gespreksonderwerp van de dag werd.

Helaas mag je deze keer niet je schoen zetten en zorgt een liedje voor de open haard niet voor een berg cadeautjes. Je maakt je niet meer druk over of alles wel goed gaat op de stoomboot en je vraagt je niet meer af of Sinterklaas wel op tijd zal aankomen dit jaar. Waarschijnlijk wist je niet eens dat Sinterklaas weer in het land was tot je ineens een paar pieten voor de supermarkt zag staan. Je bedenkt je dat het alweer tijd is om een surprise te knutselen en het last-minute Sinterklaasshoppen is stiekem best wel leuk. En die pepernoten (met chocola!), die kun je natuurlijk echt niet laten liggen.

Lara Vaessen
Publicatiecommissie 2014-2015

Help-Desk