Een lange en stormachtige weg

Op een grijze dag in 1987 in een grijze kamer ergens in een hoog grijs gebouw in Nijmegen nemen mannen en vrouwen die nu grijs zijn het besluit om Babylon op te richten.

In de tijd dat het gonst in gangen en trapportalen is de scheiding der geesten geschied. Een schisma in het aloude katholieke bolwerk van de Katholieke Universiteit Nijmegen zorgt voor onrust binnen de gelederen van bestuurders en oude wijzen. Professoren en docenten lopen elkaar met hun hoofden hooggeheven voorbij alsof ze aan hebben gezeten aan Het Laatste Avondmaal. Judas is onder hen.

De vinger wordt gewezen, het verraad. Wij zijn het verraad, wij zijn Bedrijfscommunicatie. Uit nood geboren, het moest zo zijn. De oudtestamentische tijd was bij het ontstaan van betere ideeën over de toekomst met een schok een nieuwe tijd in getreden.

Een kakafonie van geluiden uit alle echelons binnen het gebouw bereikt ons, de studenten van het verraad, te laat. Wij, die een, soms twee jaar het geheim van dat aanstaande verraad bij ons droegen, traden in het geloof van de nieuwe tijd binnen. De literatuur, de taalkunde, de wetenschap van de oude taal hebben ons er niet van weerhouden het nieuwe boek van de toekomst te gaan schrijven. De taal als werktuig, de economie als leidraad, de wetenschap als geweten. Een onbekende drie-eenheid. De Heilige Geest moest verschijnen zodat iedereen verstond wat er bedoeld werd. De toren van waaruit wij de kakafonie leerden verstaan, de toren van Babylon.

We zijn die nieuwe tijd ingegaan, een tijd van nieuwe gewaarwordingen, nieuwe fouten en verkeerde interpretaties van hetgeen bedoeld werd. Een tijd met nieuwe inzichten en goede bedoelingen. Een tijd waarbinnen die granieten toren een onmisbare rol moet hebben gespeeld tussen de dragers en uitstallers van het geheim van de wetenschap, en hun leerlingen, toekomst en omgeving.

De eerste mannen en vrouwen die de fundamenten hebben gelegd zijn nu zo grijs als de tijd waarin de toren is ontstaan. Ook ik. Telkens als ik uitgenodigd word de treden van de toren weer op te gaan, loop ik over de oude en grijze stenen van die tijd naar het licht dat boven schijnt. Nog steeds een kakafonie, nog steeds het verraad, nog steeds dat grijze gebouw… Nog steeds…

 

Maarten A. Hardeman

Mede-oprichter van SV Babylon