Decaan Van Mulken: “Ik heb altijd de leukste tijd van mijn leven.”

Hoe streng of serieus onze docenten ook soms kunnen zijn, het blijven gewoon mensen. Mensen die vroeger ook zelf student zijn geweest en waarschijnlijk de betekenis van het woord atten wel kennen. Onze decaan van de Faculteit der Letteren, Margot van Mulken, was ook ooit één van die studenten. Zij is hoogleraar Internationale Bedrijfscommunicatie en doet onderzoek naar stijlfiguren en het effect van taalkeuzes. Tegenwoordig houdt ze zich niet zo veel meer bezig met onderzoek, want al haar tijd zit in haar baan als decaan. Toch heeft ook zij als student een aantal memorabele jaren in onze studentenstad mogen meemaken, voordat zij haar baan als decaan kreeg.

decaan
In 1981 begon mevrouw Van Mulken samen met zestig andere studenten aan haar studie Frans aan de Radboud Universiteit, toen nog Katholieke Universiteit Nijmegen. Dit was toch wel een beetje uit de richting voor haar, want zelf komt zij (net zoals een groot gedeelte CIW studenten) uit het zonnige zuiden, namelijk uit het plaatsje Sweikhuizen. Mevrouw van Mulken heeft een geweldige studententijd gehad en was zelf ook actief bij de toenmalige studievereniging van Frans. “Er zijn mensen die zeggen dat de studententijd de leukste tijd is van je leven, maar dat vind ik een beetje overdreven. Ik heb altijd de leukste tijd van mijn leven!” Mevrouw Van Mulken is ook nog een paar jaar voorzitter geweest van haar studievereniging. Zij organiseerden samen met andere leden veel activiteiten voor hun leden, zoals een cabaretvoorstelling waar de docenten door middel van satire belachelijk werden gemaakt (docenten waren hier zelf ook gewoon bij aanwezig!) of een lezing van Philip Freriks, waar veel meer mensen op af kwamen dan verwacht: zo’n 500!

Ook zorgde de studievereniging destijds al voor de studieboeken. Dit ging alleen iets anders in z’n werk dan nu… “Wij kochten de studieboeken zelf in in Frankrijk. We huurden een busje om de boeken op te halen in Lille, maar dit was natuurlijk niet legaal. We reden dan naar een obscure grensovergang waar een student met een fietsje het busje voor ging om te checken of we de grens over konden. Dat was wel spannend, maar erg leuk.”

Mevrouw Van Mulken heeft een ontzettend leuke studententijd gehad en zoals jullie kunnen lezen, heeft ook zij de stoute schoenen wel eens aangetrokken. Naast de mooie momenten, hadden ook de toenmalige studenten geen goed toekomstperspectief. “In die tijd deden mensen soms wel 13 jaar over hun studie, dat kon toen allemaal. Maar ook in die tijd was je eigenlijk vrij zeker ervan dat je geen baan kreeg na je studie. Ik had het geluk dat ik vrij snel een baan aangeboden kreeg in Amsterdam.” Na een aantal jaar vertrok zij alweer uit Amsterdam om terug te gaan naar haar oude studentenstad Nijmegen, omdat zij aangenomen werd als docent bij onze studie Bedrijfscommunicatie. Zo kwam zij uiteindelijk ook terecht als decaan van onze Faculteit.

Sinds haar verhuizing vanuit Amsterdam heeft zij altijd in Nijmegen gewoond en wil ze hier ook niet meer weg. Zo beweert ze nu dan ook (gelukkig): “Nijmegen is gewoon heel gezellig, vertrouwd en niet zo grootschalig. Ik ben nu toch wel een overtuigd Nijmegenaar. Graag zou ik alle studenten willen meegeven dat ze gewoon moeten genieten naast hun studie, want het is zo voorbij.” En zo is het maar net!