BAAS

Heerlijk! Geen leidinggevende meer die je vertelt wat je moet doen en laten. Niet meer vroeg op, geen stress wie er als eerste in de badkamer mag en geen ochtendfiles meer. Eindelijk eigen baas.
Ruim een jaar geleden heb ik samen met een collega de stap gezet om een eigen communicatiebureau te starten. Na meer dan twintig jaar (senior)communicatieadviseur in dienstverband was dat wel een hele stap. Zeker als je, zoals wij, bij de overheid hebt gewerkt. Bij de provincie Noord-Brabant werkte ik zes jaar met mijn huidige compagnon samen. En als de personeelsvoorzieningen ergens goed geregeld zijn, dan is het in het provinciehuis van Den Bosch. Gekkenwerk dus om voor onszelf te beginnen.
Maar toch was er altijd wel de wens om iets voor mezelf te beginnen. Echt eigen baas zijn en werken aan leuke opdrachten. Afijn, we hebben het gewoon gedaan. En dan begint het. Wat moet je allemaal regelen? Als je denkt dat je als ambtenaar veel met papieren te maken hebt, als ondernemer is het niet veel beter. Inschrijven bij de Kamer van Koophandel, bankrekening openen, aanmelden bij de belastingdienst, moeten we ons verzekeren?
Maar voordat je het bedrijf kunt inschrijven moet je wel een naam hebben. Da’s niet zo moeilijk; iets met transparant, duidelijk, daadkracht; daar komen we wel uit. Gezellig samen brainstormen en ja hoor, de namen rolden over de tafel. Toch maar ‘ff checken’ op Google. Shit, die naam bestaat al en dat andere idee gaat ook niet lukken. Blijkbaar zitten de hersenen van al die communicado’s op elkaar aangesloten. Telkens als wij weer een naam bedacht hadden, bestond het al. Uiteindelijk kwamen we op Helder&PIT Communicatie. Nu nog een logo, een site, visitekaartjes, van die leuke belettering op onze auto’s en klaar!
Niks klaar. Het begint pas. Die baas die je veel te veel werk kwam brengen, is er niet meer. En klanten komen nu eenmaal niet vanzelf naar je toe. Dus met heel veel mensen praten, druk aan de slag via social media, een bedrijfspagina op LinkedIn en…. netwerkborrels. Da’s dan wel weer leuk.

Plop!
Proost, de kurk kan van de fles, de eerste klant is binnen. Leuk maar wel spannend. Deed je vroeger gewoon je werk en hoorde je wel of het goed was, nu wil je scoren. Die klant betaalt ervoor en dus moet het goed zijn. Advies nog maar eens overlezen, teksten controleren en toch nog maar even laten liggen. Morgen nog maar eens doorkijken of het echt zo de deur uit kan. En als die klant dan tevreden is, dan ben je alle inspanningen snel vergeten. Daar doe je het voor.
Maar soms, heel soms, zijn er van die dagen dat je graag weer zo’n dag als vroeger had. Dat het werk naar jou toe komt 😉

Frank Meulendijks